یک سرگرد ارتش سرخ که میان برلین شرقی و غربی گرفتار شده، متوجه می‌شود همسرش رفته و شخص دیگری به آپارتمان او نقل مکان کرده است.

یک متخصص بازاریابی عجیب و غریب به یکی از شعب کوکاکولا در استرالیا می‌رود تا نفوذ در بازار را افزایش دهد. او متوجه می‌شود که در دره‌ای متعلق به یک پیرمرد که نوشابه‌های خودش را تولید می‌کند، هیچ نفوذی ندارند و برای بررسی علت به آنجا می‌رود. پس از اینکه پشتکار این «بچه» مورد آزمایش قرار می‌گیرد، او از کارخانه پیرمرد بازدید می‌کند و آن‌ها درباره یک سرمایه‌گذاری مشترک گفتگو می‌کنند. اوضاع زمانی پیچیده می‌شود که مرد کوکاکولایی عاشق منشی موقت خود می‌شود که به نظر می‌رسد پیوندهایی با آن دره دارد.

مریلین جردن، زنی آمریکایی، به همراه همسر سوئدی و خانواده‌اش در استکهلم زندگی می‌کند. رفتار او عجیب و شاید جنون‌آمیز است: او شیر سگ را مسموم می‌کند و به سگ هشدار می‌دهد که آن را نخورد؛ وقتی شوهرش خواب است ملحفه‌ها را آتش می‌زند و زیر میز ناهارخوری می‌خزد تا آواز بخواند. او که به دلیل حمل قیچی باغبانی در گمرک فرودگاه بازداشت شده، با زن جوان یوگسلاوی آشنا می‌شود و به یک محله کولی‌ها می‌رود. در آنجا بر سر او دعوا می‌شود، معشوقه‌ای پیدا می‌کند، در سرگرمی‌های مبتذل یک بار مشارکت می‌کند و خطرناک‌تر از قبل به خانه بازمی‌گردد. فیلم همچنین داستان‌های موازی از دختر مریلین که در حال تبدیل شدن به یک خانه‌دار کوچک است و مهاجر جوانی که تمرین رقص برهنه می‌کند را روایت می‌کند.

یک دوربین در یک موقعیت، یک اتاق زیرشیروانی و هشت کارگردان جوان؛ نتیجه یک کلاژ دادائیستی منحصربه‌فرد از هفت طرح کوتاه است. وظیفه اصلی هر فیلم‌ساز این بود که زمان فیلم کوتاه خود را زیر سه دقیقه نگه دارد، آن را در یک اتاق هتل بسازد و جمله «دلم برای سونیا هنی تنگ شده» را در آن بگنجاند. این فیلم تجربی در طول یک شب در جشنواره بین‌المللی فیلم فست در بلگراد در سال ۱۹۷۱ فیلم‌برداری شد.

مستندی درباره ورزشکار مشهور و علاقه‌مند به سینما که اولین فیلم ناطق صربستان به نام «بی‌گناهی بی‌دفاع» را ساخت. اشغال بلگراد توسط نازی‌ها مانع از شهرت گسترده این فیلم شد. دوشان ماکاویف، کارگردان اثر، بخش‌هایی از فیلم اصلی را با مصاحبه‌هایی از بازیگران و عوامل بازمانده و همچنین فیلم‌های خبری و آرشیوی تلفیق کرده است.

پس از ماجراهای بسیار، یک زن جوان که اپراتور مرکز تلفن است، رابطه عاشقانه‌ای را با مردی جدی آغاز می‌کند. اما زمانی که مرد برای سفر کاری می‌رود، زن احساس تنهایی کرده و تسلیم وسوسه‌های همکارش می‌شود.

یک مهندس صرب عاشق زنی جوان‌تر از خود می‌شود، اما در آداب معاشرت و ابراز عشق ناتوان است.

این مستند کوتاه درباره تغییرات رخ‌داده در زندگی روستایی یوگسلاوی با آغاز بهره‌مندی از مزایای موتوریزه شدن است؛ مانند حمل میوه و سبزیجات به بازار با خودرو. اما فیلم تم تلخی دارد: پیشرفت در تقابل با اسب‌هایی قرار می‌گیرد که به کشتارگاه فرستاده می‌شوند، چرا که خودرو به حیوان خانگی جدیدی تبدیل شده و جایگزین حیواناتی می‌شود که تا پیش از این برای انسان کار می‌کردند.

زن جوانی تلاش می‌کند به مجسمه یک پارک ابراز عشق کند، اما با وجود تلاش‌های پرشور او، این بنای یادبود سرد و بی‌احساس باقی می‌ماند. «به مجسمه‌ها باور نداشته باش» یک فیلم کوتاه اولیه است که در آن ماکاویف به شکلی ظریف، پرستش مجسمه‌ها و تاریخ رسمی مورد حمایت دولت یوگسلاوی را به تمسخر می‌کشد.

پنج دقیقه اول فیلم مرد عجیبی را نشان می‌دهد که با بچه‌ها تیله‌بازی می‌کند و به نظر می‌رسد فقط دارد وقت‌گذرانی می‌کند. فیلم پس از تیتراژ، ماجراهای او را با شکل‌گیری داستان عشقش دنبال می‌کند؛ یک داستان عاشقانه میان او و یک عروسک پشت ویترین مغازه.

این فیلم کوتاه آماتور با الهام از فیلم تجربی سال ۱۹۲۸ ساخته رابرت فلوری و اسلاوکو ورکاپیک به نام «زندگی و مرگ ۹۴۱۳، یک بازیگر فرعی هالیوود»، داستان مردی را روایت می‌کند که تمام زندگی خود را زیر سلطه بوروکرات‌های ناشناس می‌گذراند. مهر عنوان فیلم بر روی همه چیز در زندگی، از تولد تا مرگ نقش بسته است؛ اثری در نقد بوروکراسی و قدرت بر فرد، با ارجاعات سبک‌شناختی به سینمای صامت.